Livoçi i Ulët shtrihet rreth 3 km në jugperëndim të Gjilanit dhe është kryesisht vendbanim fushor i grumbulluar. Në Smonicë janë gjetur gypa qeramike të ujësjellësit, ndërsa vendbanimi përmendet edhe në dokumentet e tregtarit Mikel Llukari.
Pas vitit 1860 në zonë u vendosën rreth 50 familje çerkeze; shumica u largua drejt Turqisë më 1878. Në periudhën e mëvonshme u vendosën edhe familje serbe nga treva e Vranjës, ndërsa disa familje shqiptare u shpërngulën drejt Turqisë dhe Shqipërisë.
Më 5 prill 1999 popullsia u largua nga fshati. Gjatë luftës u shkatërruan 48 shtëpi dhe objekte ekonomike, ndërsa xhamia e ndërtuar më 1965 u dogj tërësisht më 22 prill.
Burimi
Burimi dhe leximi i mëtejshëm
Burimi kryesor: Prof. Dr. Jusuf Osmani, Vendbanimet e Kosovës 6 — Gjilani, Prishtinë, 2004.
Hyrja në burim: LIVOÇI I POSHTËM
Kjo faqe paraqet një përmbledhje të përzgjedhur nga studimi i botuar për vendbanimin. Për referencat e plota arkivore, historitë familjare, mikrotoponimet dhe trajtimin e plotë, konsultoni vëllimin origjinal.