Peqani ruan gjurmë të ndryshme të kulturës materiale dhe lokalitete arkeologjike. Në oborrin e një shtëpie është evidentuar një ngritje që mendohet të jetë tumë e vjetër, ndërsa në territor dalin edhe gjurmë të tjera banimi.
Vendbanimi përmendet në dokumente të vitit 1348 dhe në Librin e kujtimeve të manastirit të Shën Trinës, që mbahet prej vitit 1465. Ai paraqitet edhe në një hartë austriake të hartuar mbi bazën e të dhënave të vitit 1689. Në periudhën ndërmjet dy luftërave botërore disa familje u shpërngulën në Turqi dhe vende të tjera.
Para luftës 1998–99 Peqani kishte rreth 220 shtëpi me afërsisht 2,624 banorë shqiptarë. Gjatë luftës fshati u përball me ofensiva, djegie dhe largim të popullsisë. Pas një qëndrimi rreth dhjetëditor në Pagarushë, pjesa më e madhe e banorëve u strehua në Shqipëri. Kjo periudhë la pasoja të rënda në jetën dhe strukturën e vendbanimit.
Burimi
Burimi dhe leximi i mëtejshëm
Burimi kryesor: Prof. Dr. Jusuf Osmani, Vendbanimet e Kosovës 4 — Theranda (Suhareka), Prishtinë, 2003.
Hyrja në burim: PEQANI
Kjo faqe paraqet një përmbledhje të përzgjedhur nga studimi i botuar për vendbanimin. Për referencat e plota arkivore, historitë familjare, mikrotoponimet dhe trajtimin e plotë, konsultoni vëllimin origjinal.