Bllaca shtrihet rreth 10 km në veri të Therandës. Në Bregishtë, në mes të fshatit, gjatë punimit të tokës dalin fragmente enësh, qeramikë dhe tjegulla. Në të njëjtën zonë ruhet emërtimi Te Kisha, ndërsa në lagjen e Zekollëve ndodhen varreza të moçme.
Bllaca dokumentohet në krisobulën e Deçanit të vitit 1330 me formën Bllatace dhe përmendet sërish në dokumente mesjetare të shekullit XIV. Në regjistrin e vitit 1455 shfaqet si Bladci me 34 shtëpi. Gjatë shekujve vijues fshati përjetoi shpërngulje të shumta; pas pushtimit serb të vitit 1912 familje shqiptare u detyruan të largoheshin drejt Shqipërisë, Turqisë e vendeve të tjera. Në kujtesën lokale ruhet edhe roli i Ramë Bllacës në kundërshtimin e shpërnguljes së shqiptarëve.
Në prag të luftës 1998–99 fshati kishte rreth 450 familje me afërsisht 4,700 banorë. Gjatë luftës Bllaca pësoi dëme të mëdha dhe një pjesë e popullsisë u dëbua në Shqipëri, ndërsa të tjerë u strehuan në male.
Burimi
Burimi dhe leximi i mëtejshëm
Burimi kryesor: Prof. Dr. Jusuf Osmani, Vendbanimet e Kosovës 4 — Theranda (Suhareka), Prishtinë, 2003.
Hyrja në burim: BLLACA
Kjo faqe paraqet një përmbledhje të përzgjedhur nga studimi i botuar për vendbanimin. Për referencat e plota arkivore, historitë familjare, mikrotoponimet dhe trajtimin e plotë, konsultoni vëllimin origjinal.