Nishec shtrihet rreth 25 km në verilindje të Prishtinës. Burimi e përshkruan si vendbanim kodrinor.
Autori shënon gjithashtu gjurmë të vjetra fetare ose varreza, të evidentuara në terren ose të ruajtura në traditën lokale. Në dokumentet e shkruara, burimi e gjurmon vendbanimin të paktën deri në 1455, me përmendje të tjera në 1893, 1896. Një nga regjistrimet e cituara për 1455 shënon 6 shtëpi; hollësitë më të imëta demografike nuk janë riprodhuar këtu.
Pas dëbimeve të shqiptarëve më 1877–1878, burimi shënon vendosjen e familjeve muhaxhire shqiptare nga Sanxhaku i Nishit. Për periudhën ndërmjet dy luftërave botërore, burimi dokumenton edhe vendosjen e familjeve koloniste serbe ose malazeze. Burimi shënon gjithashtu shpërngulje të mëvonshme të disa familjeve drejt Turqisë. Për vitet 1998–1999, burimi dokumenton dëbimin ose largimin me forcë të popullsisë, vrasje të banorëve.
Burimi
Burimi dhe leximi i mëtejshëm
Burimi kryesor: Prof. Dr. Jusuf Osmani, Vendbanimet e Kosovës, Vëllimi 1.
Hyrja në burim: NISHESI (Nishevci)
Kjo faqe paraqet vetëm një pjesë të përzgjedhur nga një studim shumë më i gjerë i botuar për vendbanimin. Për referencat e hollësishme arkivore, historitë familjare, mikrotoponimet dhe trajtimin e plotë të vendbanimit, konsultoni vëllimin origjinal.