Duhla, sot Duhël, ka pasur rëndësi të veçantë për shkak të pozitës së saj në një korridor të vjetër rrugor. Nëpër këtë zonë kalonte rruga romake që lidhte bregdetin e Shkodrës me Therandën dhe Ulpianën dhe kryqëzohej me rrugë të tjera tregtare. Në Qafën e Duhlës, te Selishta dhe Gradishta, ruhen gjurmë të vendbanimeve dhe fortifikimeve të vjetra.
Vendbanimi përmendet me emrin Duhle në një dokument të vitit 1348. Regjistri osman i vitit 1530 shënon Duhila me 10 shtëpi, ndërsa regjistri i vitit 1591 me 11 shtëpi. Në hartën austriake të vitit 1689 paraqiten Dulja e Epërme dhe Dulja e Poshtme. Në periudhën ndërmjet dy luftërave botërore u vendosën këtu rreth 30 familje kolone serbe, të cilat u larguan në fillim të Luftës së Dytë Botërore.
Para luftës 1998–99 Duhla kishte rreth 1,854 banorë shqiptarë. Nga 210 shtëpi, vetëm 17 mbetën pa u djegur ose shkatërruar, dhe u dëmtuan pothuajse të gjitha objektet ndihmëse e ekonomike.
Burimi
Burimi dhe leximi i mëtejshëm
Burimi kryesor: Prof. Dr. Jusuf Osmani, Vendbanimet e Kosovës 4 — Theranda (Suhareka), Prishtinë, 2003.
Hyrja në burim: DUHLA
Kjo faqe paraqet një përmbledhje të përzgjedhur nga studimi i botuar për vendbanimin. Për referencat e plota arkivore, historitë familjare, mikrotoponimet dhe trajtimin e plotë, konsultoni vëllimin origjinal.